Wie een waterstofproject opstart, loopt al snel tegen muren aan die vooraf niet zichtbaar waren. TNO interviewde de initiatiefnemers van acht elektrolyseprojecten, in opdracht van RVO, en de conclusie is helder: de technologie, de kosten en de samenwerking zorgen structureel voor vertraging. De onderzochte projecten lopen sterk uiteen in schaal, van installaties van 400 kilowatt tot een project van 200 megawatt, maar de problemen komen telkens terug.
Eén van de grootste knelpunten is dat elektrolysetechnologie nog volop in ontwikkeling is. Er zijn nauwelijks systemen die zich al jarenlang in de praktijk hebben bewezen. Dat maakt het voor projectontwikkelaars moeilijk om leveranciers en technologieën goed te vergelijken. Je kiest dus eigenlijk altijd met onvolledige informatie. Bovendien vraagt het ontwerp en de bouw van een elektrolyse-installatie specialistische kennis van techniek, veiligheid en kwaliteitscontrole, kennis die bij veel betrokken partijen nog ontbreekt. Het afstemmen van de elektrolyser, de opslag en de levering van waterstof op elkaar blijkt in de praktijk een flinke puzzel.
Financieel is het plaatje al even weerbarstig. Hoge investeringskosten, onzekerheid over toekomstige regelgeving en een beperkte vraag naar groene waterstof maken het lastig om een sluitende businesscase te bouwen. Vergunningstrajecten en het verkrijgen van een aansluiting op het elektriciteitsnet kunnen het tijdpad verder oprekken.
Vroeg schakelen loont
TNO adviseert nieuwe projecten om zo vroeg mogelijk contact te zoeken met vergunningverleners, netbeheerders, financiers en RVO. Kennis delen met vergelijkbare projecten helpt ook. Verder raden de onderzoekers aan om projecten zo eenvoudig mogelijk te houden: elke extra partij of technisch onderdeel vergroot de kans op vertraging en hogere kosten. Het volledige rapport, ‘Ervaringen en lessen hernieuwbare waterstofprojecten’, is te downloaden via de website van RVO.
Bron: www.rvo.nl